در آغوش فرهنگ

فرهنگ، تنها یادگاری از گذشته نیست؛ بخشی از وجود ماست که در هر کجای جهان، با ما زندگی می‌کند.

در این اثر، پیکره زنی در میان سکوت و تاریکی، در آغوش نقش‌های رنگارنگ فرش ایرانی قرار گرفته است؛ گویی فرهنگ، جامه‌ای است که نه بر تن، بلکه بر روح او نشسته است.

خطوط ساده و ناتمام پیکره، در تقابل با ظرافت و پیچیدگی نقوش فرش، پیوند میان انسان و میراث فرهنگی او را به تصویر می‌کشند.

این آغوش، تنها نشانی از تعلق به یک سرزمین نیست؛ یادآور ریشه‌هایی است که با گذر زمان، فاصله و جابه‌جایی از میان نمی‌روند.

«در آغوش فرهنگ» روایتی است از هویتی که مرز نمی‌شناسد؛ هویتی که می‌توان آن را با خود برد، بی‌آنکه از آن جدا شد.